Verkopen aan klanten in Duitsland, Frankrijk of Belgie klinkt eenvoudig, totdat de btw om de hoek komt kijken. Vroeger moest je je in elk land apart registreren zodra je daar genoeg verkocht. De OSS-regeling, kort voor One Stop Shop, heeft dat een stuk simpeler gemaakt voor verkopers die vanuit Nederland leveren.
Wat de OSS doet
Verkoop je aan particulieren in andere EU-landen en kom je boven de drempel van 10.000 euro per jaar uit, dan reken je de btw van het land van de klant. Met de OSS hoef je dat niet per land apart aan te geven: je doet een gebundelde aangifte via de Nederlandse Belastingdienst, en die verdeelt het over de landen. Een aangifte in plaats van een handvol losse registraties.
Wanneer OSS niet genoeg is
- Sla je voorraad op in een buitenlands magazijn (bijvoorbeeld via Pan-EU FBA), dan heb je daar vaak alsnog een lokale btw-registratie nodig
- Verkoop je aan zakelijke klanten, dan gelden andere regels dan voor particulieren
- De OSS dekt grensoverschrijdende verkoop aan consumenten, niet elke situatie
Dit is precies waar het misgaat bij groeiende verkopers: ze denken dat OSS alles afdekt en vergeten dat voorraad in een Duits Amazon-magazijn een Duitse registratie kan vereisen. Pan-EU is logistiek prachtig, maar fiscaal iets om vooraf goed uit te zoeken.
De OSS vereenvoudigt je aangifte, maar vervangt geen advies. Waar je voorraad ligt, bepaalt vaak meer dan waar je klant zit.
Praktisch beginnen
Houd vanaf het begin per land bij wat je verkoopt en welk btw-tarief geldt; Amazon levert hiervoor rapporten. Twijfel je over je situatie, leg die dan voor aan een boekhouder die ervaring heeft met e-commerce over de grens. De kosten daarvan verdien je terug door fouten en boetes voor te zijn. Dit artikel is een eerste oriëntatie, geen fiscaal advies.
Wil je sparren over je EU-aanpak? Vraag een check aan.
Verder lezen: EU cross-border verkopen · Je marge berekenen